پیشرفت در موسیقی

6 راز مهم برای پیشرفت در موسیقی

خواندن این مطلب 9 دقیقه زمان میبرد!

پیشرفت در موسیقی یکی از اهداف و آرزوهای هر نوازنده‌­ای است، ولی باید بدانیم که هیچ پیشرفتی بی دلیل نیست و پشت آن رازهایی نهفته است! یکی از ضروریات پیشرفت در مسیر موسیقی، یادگیری علومی مثل تئوری موسیقی، هارمونی، سلفژ و… است. یادگیری این مهارت­‌ها لازم است ولی کافی نیست!

 دسته‌­­ا­ی دیگر ازمهارت­‌ها وجود دارند که مهارت‌­های نرم (Soft skills) نامیده می‌­شوند. درواقع این مهارت‌­ها مجموعه­‌ای از توانایی­‌ها و ویژگی‌های شخصیتی هستند که به ما کمک می‌­کنند راحت‌­تر مسائل را حل کنیم، ارتباط‌های موثرتری بگیریم و راحت‌­تر بتوانیم خود را با شرایط جدید وفق بدهیم. نوازندگان بزرگ علاوه بر مهارت­‌های موسیقایی، به پرورش این دسته از مهارت‌­ها نیز اهمیت زیادی می‌­دهند. ما در این مقاله چند مورد از مهم‌ترین­ مهارت­‌ها را با شما به اشتراک گذاشتیم. پس ادامه‌­ی مقاله را از دست ندهید! مهم‌ترین مهارت­‌ها برای پیشرفت در موسیقی عبارتند از:

1.    تمرین منظم

همان‌طور که یک ورزشکار برای رسیدن به تناسب‌اندام و قدرت‌بدنی به طور مرتب تمرین می‌کند، یک نوازنده هم برای ارتقای مهارت‌­ها و نواختن قطعات موسیقی به طور ماهرانه، نیاز به تمرین مداوم دارد. تمرین، عضلات‌بدن و حافظه‌ی ماهیچه‌ای ما را تقویت می‌کند و باعث می‌­شود تا تکنیک‌های نوازندگی را به طور کامل یاد بگیریم و بر آن­ها مسلط شویم.

“چگونگی تنظیم برنامه‌ی زمان‌بندی، از بسیاری از جهات میزان خلاقیت شما را در زندگی نشان می‌دهد. برنامه‌ی زمانبندی شده از بی نظمی و هوس‌­بازی جلوگیری و مانند یک تور ماهی گیری برای صید روزها عمل می‌کند.”

آنی دیلارد، نویسنده(annie dillard)

چگونه تمرین بهتری داشته باشم؟

برای بالا‌بردن بهره‌وری تمرین، لازم است که چند نکته را رعایت کنیم:

  • برنامه‌ریزی داشته باشید: برای تمرین‌تان برنامه‌ریزی کنید و زمانی را به طور مرتب به آن اختصاص دهید.
  • اهداف واقع‌بینانه تعیین کنید: اهدافی را برای خود تعیین کنید که قابل دستیابی باشند و به تدریج آن­ها را ارتقا دهید.
  • روی تکنیک‌های ضعیف تمرکز کنید: بخش‌هایی از نواختن­‌تان که نیاز به اصلاح شدن دارد را شناسایی کنید و روی آنها تمرکز بیش­تری داشته باشید.
  • با صبر و حوصله تمرین کنید: پیشرفت در موسیقی زمان بر است، پس ناامید نشوید و به تمرین مداوم ادامه دهید.
  • از یک معلم موسیقی خوب کمک بگیرید: یک معلم می‌تواند به شما در یادگیری تکنیک‌های صحیح نوازندگی و رفع اشتباهایتان کمک زیادی بکند. اگر دنبال یک راهنما تو این مسیر میگردی پاراگراف بعدی را بخون 😉

استادیار چیست؟

هرچند طراحی یک برنامه مفید خیلی هم کار ساده‌­ای نیست ولی یک برنامه‌ی اشتباه می­‌تواند هنرجو را حسابی سردرگم کند و به مسیر اشتباه هدایت کند. به همین خاطر تیم دوسل دوره‌­ای به نام استادیار طراحی کرده است.در این دوره، ما به شما کمک می­‌کنیم با توجه به ویژگی­‌های شخصیتی و شرایط زندگی‌تان، برنامه‌­ای هدف‌مند برای تمرین‌تان طراحی کنید تا بتونید بالاترین بازده را از زمان تمرین‌تان داشته باشید.

2.    هدف‌گذاری

اولین و مهم‌ترین قدم، هدف‌گذاری است. هدف، مسیر را برای ما روشن می‌­کند و می­‌تواند پله به پله ما را در مسیر پیش­رفت در موسیقی جلو ببرد. وقتی که ما بدانیم به دنبال چه چیزی هستیم، با شور و اشتیاق بیشتری برای رسیدن به آن تلاش می­‌کنیم و با چالش‌­های موجود در مسیر راحت­‌تر کنار می­‌آییم.

همچنین هدف‌گذاری باعث می­‌شود تا تمرکزمان را حفظ کنیم و از هدر‌رفتن وقت جلوگیری کنیم. در مسیر موسیقی، هدف‌گذاری این امکان را به ما می­‌دهد تا به یادگیری موسیقی، معنا و مفهوم دهیم و آن را از یک فعالیت صرفا تفریحی، به یک مسیر هدفمند تبدیل کنیم.

3.    مقابله با کمال­گرایی

یکی از جدی‌ترین مشکلات نوازنده‌­ها در مسیر پیشرفت در موسیقی، کمال­‌گرایی است. شاید برای شما این سوال پیش بیاید که ویژگی افراد کمال­‌گرا چیست؟ نوازندگان کمال‌گرا از اشتباه‌کردن می­‌ترسند و دائما ترس از قضاوت شدن دارند. این ترس منجر به اضطراب شدید، استرس و حتی بعضی اوقات حملات پانیک می­‌شود. این فشار به مرور می­‌تواند منجر به کاهش عزت‌نفس، عدم‌رضایت و حتی کنار گذاشتن موسیقی برای همیشه شود.

علاوه بر این، کمال­‌گرایی مانع پیشرفت در موسیقی می­‌شود. ترس از شروع و تمرکز زیاد روی موضوعات بی اهمیت، باعث می­‌شود نوازنده نتواند به اندازه­‌ی کافی روی جنبه‌­های اصلی تمرکز کند و همین موضوع باعث عدم پیشرفت او شود. در واقع مقایسه‌­ی خود با دیگران و تمرکز بر اشتباهات، بجای لذت بردن از نواختن، می­‌تواند منجر به مشکلات روحی مثل اضطراب و افسردگی شود.

4.    مدیریت استرس

اضطراب و نگرانی، پاسخ طبیعی بدن ما به یک تهدید یا خطر است؛ درواقع حسی است که برای محافظت از جان ما ایجاد می‌شود. هر زمان که احساس نگرانی می‌کنیم، آدرنالین در بدن ما ترشح می‌شود. فرقی نمی‌کند در حال عبور از یک خیابان شلوغ باشیم یا نگران بد اجرا کردن روی صحنه.

استفان کورتیس روانشناس می‌گوید: “مهم‌ترین عامل روانی در شروع اضطراب اجرا، نگرانی نوازنده از پیامد و نتیجه‌ی اجرا است.”

چه عواملی باعث بوجود آمدن استرس می‌­شوند؟

گلن ویلسون در کتابِ روانشناسیِ اجراییِ هنرمندان، ریشه‌های اضطراب اجرا را به سه‌دسته تقسیم می‌کند. در ادامه هر کدوم از موارد را به طور مختصر توضیح می‌­دهیم:

1.طبیعت و ذات فرد: ذات فرد نقش اصلی را در میزان و نحوه­‌ی تجربه­‌ی اضطراب ایفا می‌کند. ویژگی‌های شخصیتی مانند کمال‌گرایی، کنترل‌گری و نگرانی، باورهای منفی مانند “من به اندازه کافی خوب نیستم”، افکار و احساسات مزاحم، همگی می‌توانند به افزایش اضطراب دامن بزنند.

2.کاری که در دست انجام است: هر چقدر اجرای یک قطعه برای نوازنده مشکل‌تر باشد یا از آمادگی کمتری برای اجرای آن قطعه برخوردار باشد و تمرین کافی نداشته باشد، استرس بیشتری را در هنگام اجرا یا قبل از آن، تجربه می‌کند.

3.شرایط اجرا: در کنار موارد ذکر شده، بعضی از موقعیت‌ها، خیلی سخت­‌تر از بعضی دیگرند. برای مثال اجرا روی صحنه به مراتب استرس‌زا تر از اجرا جلوی یک جمع خانوادگی است، یا شرکت در آزمون برای ورودی دانشگاه در یک کشور خارجی، میزان استرس خیلی زیادی را به یک شخص وارد می­‌کند.

5.    افزایش تمرکز

تمرکز مهارتی است که به‌ همه‌ی نوازنده‌ها، چه مبتدی چه حرفه‌ای، کمک می‌کند اجرایی دقیق‌­تر و پراحساس‌­تر داشته باشند. وقتی که نوازنده متمرکز باشد، می‌تواند تمام حواسش را به موسیقی اختصاص دهد و از حواس‌پرتی‌های محیطی دوری کند. این کار به او کمک می‌کند تا جزئیات ظریف موسیقی را درک کند و به بهترین نحو آن­ها را اجرا کند.

همچنین تمرکز به نوازندگان کمک می‌کند تا قطعات موسیقی را به خاطر بسپارند و آن­ها را بدون نیاز به نگاه کردن به نت‌ها اجرا کنند. در نتیجه به آن­ها آزادی و اعتماد به نفس بیشتری در حین اجرا می‌دهد و به آن­ها اجازه می‌دهد تا با مخاطبانشان، ارتباط برقرار کنند. از فواید دیگر تمرکز می‌توانیم به این نکته اشاره کنیم که به نوازندگان کمک می‌کند تا احساساتشان را از طریق موسیقی به طور کامل بیان کنند. آن­ها می‌توانند با ظرافت و دقت بیشتری بنوازند و احساسات خود را به مخاطبان القا کنند.

6.    حفظ قطعه

حفظ‌کردن قطعه یکی از چالش‌­های همیشگی نوازنده‌­ها، چه مبتدی و چه حرفه‌­ای، بوده و هست و احتمالا خواهد بود. زمانی که بتوانیم یک قطعه را به شکلی عمیق و دقیق حفظ بکنیم، بیش­ترین حد آزادی را روی صحنه داریم؛ چرا که دیگر لازم نیست درگیر نت باشیم و می­‌توانیم تمرکزمان را روی احساسات و ارتباط با مخاطب بگذاریم. مهم‌ترین موضوع در مورد حفظ کردن قطعه، این است که بدانیم روش‌های حفظیات افراد با هم دیگر متفاوتند و ممکن است روشی که برای شما کار می­‌کند برای دوست شما کار نکند. برای مثال نوازنده­‌هایی که با تئوری موسیقی آشنایی دارند میتوانند از طریق تحلیل‌های هارمونی خیلی راحت­تر قطعات را حفظ بکنند در حالیکه سایرین از این روش نمی­‌توانند استفاده بکنند.

احتمالا با خواندن این مقاله متوجه شدید که یادگیری مهارت‌های نرم برای هر نوازنده از نون شب هم واجب­تر است! این مهارت­‌ها می‌­توانند سرعت ما را برای پیشرفت در موسیقی دو چندان کنند و ما را در مسیر درست قرار دهند. بنا به اهمیت این جریان تیم دوسل، طرح استادیار را برای اولین بار در ایران راه‌اندازی کرده است! در این طرح مجموعه‌­ای از همه­‌ی مهارت‌هایی که گفته شد در کنار مهارت‌های دیگری که در مسیر موسیقی نیاز دارید، به شما آموزش داده می‌شود. برای دیدن جزئیات بیش­تر در مورد این طرح روی عکس زیر کلیک کنید.

نویسنده

غزل مخمور

نظرات کاربران

2 پاسخ

  1. منم با دوسل موافق هستم که مهارت های نرم از نون شب برای نوازنده واجب تره ، مجموعه مهارت های فردی و روتین و سبک زندگی خیلی در مسیر یادگیری موسیقی نقش پررنگی داره ، من از وقتی ویولون رو شروع کردم بهش به چشم یک معلم زندگی نگاه کردم و خیلی از نظر شخصیتی ظرف من بزرگ تر شده ، صبورتر ، پرتلاش تر ، امیدوارتر، حتی شادتر شدم و مجموعه استادیار کمالگرایی که باهاش درگیر بودم رو هدف قرار داد ممنونم و امیدوارم روزی نوازنده خوبی بشم

    1. صدف جان دقیقا همینطور که خودت اشاره کردی، فرآیند یادگیری یک ساز علاوه بر جنبه‌ی موسیقیایی، توی خیلی از زمینه های دیگه‌ی زندگی هم به ما کمک می‌کنه.
      خوشحالیم که استادیار برات مفید واقع شده 🙂

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *